Soms moet je naar je verstand luisteren

De (weers)omstandigheden moeten wel erg slecht zijn wil ik ervoor kiezen om op een werkdag de fiets te laten staan. Het hele jaar 2014 is dit niet voorgekomen. De dagen dat ik mijn woon-werkrit niet met de Quest heb afgelegd zijn op de vingers van twee handen te tellen. Negen, om heel precies te zijn. Twee daarvan waren omdat ik de fiets uit elkaar had liggen voor reparatie van de kuip. De andere zeven keer waren omdat ik aansluitend na het werk ergens naartoe moest.



Toch heb ik vorige week een andere keuze moeten maken. Voor mijn werk moest ik twee dagen in Werkendam in een constructiewerkplaats zijn voor het samenstellen van een offshore constructie waaraan ik heb gewerkt. Een prettige afwisseling van het normale bureauwerk. Het vervoer van de veiligheidslaarzen, -helm, werkkleding en laptop was niet het probleem. Dat gaat prima in een Quest. Even tussendoor: leuk altijd, die reacties van collega's als je met je hele hebben en houden het kantoor binnenkomt of verlaat, en jawel 'ik ben met de fiets'.

Afijn, het vervoer van troep is geen probleem met de meeste velomobielen. De reden dat ik niet van Dordrecht naar Werkendam ben gefietst, hoewel dit minder dan de helft van mijn normale rit naar Schiedam is: de veiligheid. Nadat je net onder Dordrecht de Nieuwe Merwede per pont bent overgestoken volg je de Bandijk tot aan Werkendam. Al ruim een jaar wordt er op diverse plaatsen aan de dijk gewerkt. Op de (versmalde) dijk is geen verlichting, het wegdek is overal modderig, er zijn onoverzichtelijke bochten, de weg gaat de dijk op en af. Soms een stukje over de normale weg, dan weer een stukje noodweg. En er is (grotendeels) geen fietspad.

Het was even twijfelen, maar om zeker te weten dat ik dit berichtje zou kunnen schrijven heb ik er toch maar voor gekozen twee dagen niet te fietsen.

Als een vlag op...

...de velomobiel.

Nee, in dit bericht wil ik niet ingaan op de discussie over wél of géén vlag op de velomobiel. Ik fiets altijd zonder vlag omdat dit ten koste gaat van de snelheid maar vooral: met vlag kan ik niet onder de slagboom door wanneer ik aankom op mijn werk... 

Behalve soortgelijke overwegingen en andere zoals aangezien worden voor een kind(erfiets), nutteloos, paarden (schrik), enz. is volgens mij vooral de montagekwestie een reden om geen vlag te monteren. 

Want: hoe bevestig je de vlaggenmast aan de gladde vorm van de velomobiel?

Toch had ik al een jaar een oranje vlaggetje in de garage liggen en de dag van de Kroning en de daaropvolgende week leken mij een goede gelegenheid om te fietsen met een wimpel in de nationale kleur boven mijn witte fiets.

Voor de Koning
(en eventjes opnieuw voor de foto...)

Sindsdien ligt de vlag in de fiets en kan ik deze monteren zou de verlichtingsaccu leeg raken, wanneer de weers- of verkeersomstandigheden dat nodig maken of als er weer eens een prinsesje geboren wordt. Door de manier waarop ik de vlag heb gemonteerd kan ik deze in een moment bevestigen en weer weghalen. De enige blijvende 'schade' aan de fiets is een gaatje van 5mm bovenop de smurfenmuts. Bovendien afgedekt door de stormstrips.

Blijvende schade: gaatje van 5mm.

De bijgeleverde houder (vlag afkomstig van de Praxis) heb ik met twee tyraps vastgemaakt aan de 'kleerhanger'.

De beugel blijft gewoon zitten
aan de 'kleerhanger'

Voor het monteren van de vlag prik ik de stok door het gaatje in de fiets en steek de stok vervolgens in de houder. 
De houder kan gewoon (omlaag gedraaid) blijven zitten wanneer de vlag niet uithangt.